تولید به موقع چیست؟
تولید به هنگام (Just In Time) به نوعی سیستم تولید گفته میشود که در آن، برنامهریزی، خرید مواد خام و شروع فرایند تولید تنها زمانی آغاز میشود که خریدار به آن نیاز داشته باشد. بنابراین نیازی به ذخیرهی محصولات یا نگهداری قطعات نیمهتمام در انبار نخواهد بود. پیشبینی تقاضا در این سیستم از اهمیت بالایی برخوردار است. این سیستم یکی از مراحل تولید ناب به شمار میرود.
تاریخچهی تولید به موقع
این مدل تولید اولین بار در ژاپن مورد استفاده قرار گرفت. در خصوص تاریخ مطرح شدن آن اختلاف نظر وجود دارد، اما چیزی که قطعیت دارد این است که مفهوم تولید به هنگام در زمانی بین دهههای 1960 و 1970 رایج شده است.
به دنبال جنگ جهانی دوم، ژاپن نیز مانند بسیاری از کشورهای دیگر با مشکلات فراوانی در زمینهی تولید روبهرو شد. در اختیار نداشتن مبلغ زیاد پول برای خریدهای کلان، کمبود فضای مناسب جهت ذخیرهی مواد خام و محصولات در شرکتهای تولیدی، کمبود منابع طبیعی، نرخ بالای بیکاری و... همه از مشکلاتی بودند که در دوران پس از جنگ جهانی دوم به وجود آمدند.
تولیدکنندگان ژاپنی با این مشکلات دست و پنجه نرم میکردند تا اینکه تولیدکنندهی خودرو، شرکت تویوتا، یک راهکار جدید را معرفی کرد که در رسانههای غرب به "روش تولید تویوتا" شهرت پیدا کرد.
پس از آشنایی با این روش، تولیدکنندگان شروع به ساخت کارخانههای کوچکتر کردند و این کارخانههای کوچک بر تبدیل مواد خام با تعداد پایین به محصولات در سریعترین حالت ممکن تمرکز داشتند. همزمان با کاهش ریسک مالی کسبوکارها، تولید به هنگام به تولیدکنندگان کمک کرد میزان قابل قبولی از سرمایهی کار را ایجاد کنند.
مزایا و معایب تولید به موقع
طبیعی است که استفاده از چنین روشی، مزایا و معایب خاص خود را دارد. آگاهی از نکات مثبت و منفی استفاده از سیستم تولید به هنگام به شما کمک میکند تصمیمگیری بهتری در خصوص فرایند تولید کسبوکار خود داشته باشید.
| مزایا | معایب |
| کاهش هزینهها | پیچیدگی در برنامهریزی |
| نیاز کمتر به سرمایهگذاری | اختلال در زنجیرهی تامین |
| افزایش بهرهوری | احتمال از دست رفتن فرصت |
| بهبود فرایند تولید |
مزایا
- کاهش هزینهها
- نیاز به سرمایهگذاری کمتر
- افزایش بهرهوری
- بهبود فرایند تولید
معایب
- پیچیدگی در برنامهریزی
- اختلال در زنجیرهی تامین
- احتمال از دست دادن فرصت
تولید به موقع به پیشبینی دقیق نیاز و تقاضا وابستگی فراوان دارد و این موضوع سازمان را در مواجهه و وفقپذیری با تقاضای غیرمنتظره محدود خواهد کرد.
استفاده از سیستم تولید به هنگام در کسبوکار
همانطور که پیش از این نیز به آن اشاره شد، مدل JIT در بخش خودرو بسیار کاربرد دارد. علاوهبر آن، صنایع رایانهای و فستفود نیز از این سیستم استفاده میکنند. انواع دیگری از شرکتهایی که از مدل تولید به موقع بهره بردهاند عبارتند از خردهفروشیها، رستورانها، تولید تکنولوژی و چاپ براساس تقاضا.
هم کسبوکارهای کوچک و هم شرکتهای بزرگ میتوانند از این مدل تولید استفاده کنند، چرا که تولید به هنگام جریان نقدینگی را بهبود میبخشد و سرمایهی مورد نیاز برای ادارهی کسبوکار را کاهش میدهد. در ادامه چند مثال از کسبوکارهایی را لیست کردهایم که از تولید به موقع استفاده میکنند:
- تویوتا (Toyota)
پیشبینی دقیق برای اینکه شرکت بتواند میزان موجودی را در سطح مناسبی حفظ کند اهمیت فراوانی دارد. علاوهبر آن تویوتا تنها میزان محدودی از مواد اولیه را در هر ایستگاه تولید نگهداری میکند و زمانی که کاملاً تمام شوند دوباره آنها را شارژ خواهد کرد تا فرایند تولید در هر زمانی که لازم است شروع شود.
- اپل (Apple)
بسیاری از محصولات و موجودیهای اپل در فروشگاهها نگهداری میشوند و عامل دیگری که نقش مهمی در موفقیت این شرکت دارد، تمایل تامینکنندگان به مدیریت موجودی است.
- مکدونالد (McDonald’s)
این فرایند استاندارد، مکدونالد را قادر میسازد تجربهی مطلوبی را برای مشتریان خود رقم بزند، همچنین به دلیل تازه بودن غذاها، رضایت مشتریان نیز افزایش پیدا میکند.
در این میان پیشخدمتان مدام انبار را تحت نظر دارند تا مطمئن باشند که مواد غذایی به تعداد مورد نیاز موجود است. در صورتی که نیازی به تهیهی مجدد مواد خام باشد، رستوران بهسرعت برای خرید آنها اقدام خواهد کرد. در نهایت این مشتری است که زنجیرهی تقاضا را آغاز میکند.
- دِل (Dell)
با این کار شرکت دل موفق شد تنها زمانی مواد اولیه و قطعات را سفارش دهد که کسی سفارشی را ثبت کرده بود. از این روش آنها توانستند سفارشها را سریعتر و کاملاً مطابق با خواستهی مشتریان خود آماده کنند و به یک مزیت رقابتی بزرگ نسبت به شرکتهایی که کامپیوترها را از قبل میساختند دست پیدا کنند.

هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.