یکی از بزرگترین چالشهای حسابداران هر کسبوکار، نظم دادن و تنظیم رویدادهای مالی سازمان است. از آنجا که رویدادها و تراکنشهای مالی انواع و تعداد بسیاری دارند، دستهبندی صحیح آنها از اهمیت بسیاری برخوردار است.
در این مقاله، با تعریف کدینگ حسابداری، انواع آن و لیستی از کدینگهای حسابداری پیشنهادی برای کسبوکارهای گوناگون آشنا میشوید.
کدینگ حسابداری چیست؟
در لغت، کدینگ به معنای کدگذاری و شمارهگذاری است. با توجه به این توضیح، دستهبندی رویدادهای مالی و تقسیمبندی آنها به شاخههای اصلی و فرعی را کدینگ حسابداری مینامند. در این روش، به هر حساب یک کد خاص اختصاص داده میشود و با استفاده از یک ساختار درختی استاندارد، تمام عملیاتها براساس موضوع و سطح گروهبندی میشوند.
فارغ از نوع کسبوکار و انواع حسابداری، تمام کسبوکارها به این دستهبندی نیاز دارند و تنها باید براساس عملیاتها و فعالیتهای سازمان، کدینگ خاص خود را طراحی کنند. با این وجود علاوهبر خصوصیات خاص کسبوکار، برای طراحی کدینگ حسابداری باید به استاندارد شمارهی یک حسابداری، معادلهی حسابداری و صورتهای مالی اساسی نیز توجه داشت.
انواع کدینگ حسابداری
کدینگ حسابداری میتواند به اشکال مختلف انجام شود. 5 مورد از رایجترین روشها برای کدینگ عبارت است از:
- کدینگ سلسلهمراتبی
- کدینگ حفظی
- کدینگ متوالی
- کدینگ وجهی
- کدینگ تودهای
هدف کدینگ حسابداری
کدینگ حسابداری در کنار نظمبخشی به سیستم مالی شما، نتایج دیگری نیز به دنبال دارد:
لازم به ذکر است که کدینگ حسابداری برای هر سازمان بسته به نوع کسبوکار آنها متفاوت است. همچنین با توجه به استانداردهای حسابداری وضعشده، بسیاری از مدیران و حسابداران از کدینگهای حسابداری آماده استفاده میکنند تا به کار خود سرعت ببخشند.
کدینگ حسابداری چند سطح دارد؟
حسابها به ترتیب به گروه حسابها، حسابهای کل، حسابهای معین و حسابهای تفصیلی 1 و 2 تقسیم میشوند و سپس هرکدام از آنها گروهبندی خاص خود را دارند.
البته توجه داشته باشید که تعداد و تنوع حسابها بسیار زیاد است و بنابراین نمیتوان به یک تقسیمبندی کامل دست پیدا کرد؛ با توجه به این موضوع، سطوح استاندارد و مورد تایید را در ادامه مشاهده میکنید.
- گروه
در حال حاضر گروههای حساب با توجه به استانداردهای حسابداری ایران به 9 گروه تقسیم میشوند:
- داراییهای جاری
- داراییهای غیرجاری
- بدهیهای جاری
- بدهیهای غیر جاری
- حقوق صاحبان سهام (حقوق مالکانه)
- درآمدها
- بهای تمام شده کالای فروشرفته
- هزینهها
- حسابهای انتظامی
- کل
- بدهکار
- بستانکار
- مهم نیست
- معین
- تفصیلی
همانطور که پیش از این نیز اشاره کردیم، استفاده از هرکدام از این سطوح در کدینگ حسابداری کاملاً به نوع کسبوکار و سیاستهای مالی شما وابسته خواهد بود. استفاده از گروه حسابها و حسابهای کل حتمی است اما در نهایت 4 عامل اساسی وجود دارد که تعیین میکنند شما به حسابهای معین و تفصیلی نیاز دارید یا نه. این 4 مورد عبارتند از:
- نوع فعالیت شرکت
- نیاز شما به گزارشهای برون یا درونسازمانی
- استانداردهای حسابداری
- کنترل داخلی
روشهای کدینگ حسابداری
امروزه تقریباً تمام کسبوکارها و فروشگاهها از نرمافزار حسابداری استفاده میکنند که کار کدینگ حسابداری را بهشکل خودکار انجام میدهد و از پیش آمدن هرگونه خطای دستی جلوگیری میکند.
به جز این گزینه، بسیاری از افراد از اکسل نیز برای کدینگ حسابداری استفاده میکنند یا حتی آن را بهصورت دستی نیز انجام میدهند. این روشها نیز مناسب هستند، با این وجود طبیعی است که استفاده از نرمافزار نسبت به دو گزینهی دیگر، به دلیل سرعت و دقت بیشتر ارجحیت داشته باشد.
در ادامه، کدینگ پیشنهادی و استاندارد انواع شرکتهای بازرگانی، خدماتی و تولیدی را مشاهده خواهید کرد.
ورود به حساب کاربری
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.